Çocuklar yetişkinlerin minyatürü değildir
 

Sen hiç çocukken bile büyük oldun mu? Ben oldum. Annemin kız kardeşi, kardeşlerimin küçük annesiydim ben.

Bazen gerileme davranışları gösterme nedenim regresyon benim..( kişinin yaşantısında eski zamanlara dönmesi. Yaşlıların çocuk gibi küsmesi örnektir.)

Ergenlik döneminde dahi ne zaman çocuklaşsam, "Büyü, ne zaman büyüyeceksin." denildiği için büyüktüm ben. Elbette her ergen gibi benim de o dönemim sancılı geçse de biraz daha sanki ikinci ergenlik döneminde gibiydim.

(Literatüre geçmese de kişi iş sahibi olmadığı ve evlenmediği sürece 27-35 yaş arasında bazı gelişim psikologları tarafından ikinci ergenlik döneminde olarak tanımlanmakta.)

Düşünüyorum. Evlendiğim zaman ne yaparım çocuğuma diye.
Ben her dönemi tadını çıkararak yaşamasına izin veririm. Çünkü bir gün zaten yaşamın sorumlulukları başlayacak..

Unutmayın çocuk yetişkinin minyatürü değildir. Sizin gibi olmasını görmek de hoş bir şey değildir.