Gerçek, içten bir özür, incinmiş duyguları onarmak ve bir çözüm bulmak için güçlü bir adımdır. Öte yandan yarım yamalak bir özür, hiç olmamasından daha kötü olabilir.

Samimi bir özür ile yüzeysel bir özür arasındaki farkın, nasıl ifade edildiğiyle çok ilgisi vardır. Eğer “Üzgünüm” diyor ve hemen ardından “ama” veya “eğer” gibi koşullu bir kelime kullanıyorsanız, yanlış bir yöne gidiyorsunuz demektir. Samimi bir özür dilemeyi öğrenmek hem hata yaptığınızda karşı tarafın gönlünü almanız için hem de sizden dilenen özürlerin gerçekliğini kavramanız için yol gösterici olabilir.

Özrün samimi olmadığını gösteren cümleler

"Böyle hissettiğin için üzgünüm."
Bu cümle 'Üzgünüm' kelimeleriyle başlasa da, bu gerçek bir özür değil. Herhangi bir yanlışın sorumluluğunu almıyor. Eylemleriniz için pişmanlık duyduğunuzu ve diğer kişinin duygularına karşı herhangi bir empati kurduğunu göstermiyor. Bunun yerine, karşıdaki kişinin mantıksız veya aşırı hassas olduğunu düşündüğünüzü ima ediyor. Eylemlerinizin veya sözlerinizin diğer kişiyi nasıl incittiğini anlamaya ve sorumluluk almaya çalışın, "Planlarımızı son dakikada iptal ettiğim için üzgünüm. Zamanınıza saygısızlıktı ve bana neden kızgın olduğunuzu anlıyorum."

"Bunu söylediğim için üzgünüm ama böyle davranmasaydın asla yapmazdım."
Bu cümle de karşı tarafa dair bir suçlama içeriyor. "Bana ne yaptırdığına bak" alt mesajını taşıyor. Bu, birinin davranışı için bir özür değil, aslında diğer kişiyi davranışından dolayı sorumlu tutma manevrasıdır. Başka bir deyişle, "Bunu sana söylememe sen sebep oldun" deniliyor. Karşınızdaki ne derse desin ne yaparsa yapsın herkes her zaman kendi davranışlarından sorumludur. Yürekten bir özür, neden olunan acıyı kabul etmek ve davranışlarınıza sahip çıkmaktır. "Verdiğim tepkiden dolayı ve seni üzdüğüm için üzgünüm."

"Stresliydim!" ya da yorgun... ya da aç...
Bu, suçun tekrarını neredeyse kaçınılmaz kılıyor. Özür dilemeyi her zaman geleceğe bağlayın. Örneğin, "Bir daha böyle hissettiğimde (suçu tetikleyen şey ne olursa olsun), seni sevdiğimi ve aramızdaki bağın benim için çok önemli olduğunu hatırlayacağım" veya "Değerlerime odaklanacağımdan emin olacağım ve dürtüsel hareket etmeyeceğim". Alt metin her zaman şöyle olmalıdır: "Seni incittiğim ve aramızdaki bağa zarar verdiğim için üzgünüm."

"Zaten özür diledim, neden konuyu kapatmıyorsun?"
Karşınızdakini özrünüzü hemen kabul etmediği, sizi affedip ve devam etmediği için suçlamak gerçekçi değil ve haksız. Bir özrün etkili olması için, bazı şeyleri sunması gerekir: Eylemleriniz ve eylemsizlikleriniz için tüm sorumluluğu kabul etmelisiniz; acıya neden olacak şekilde yaptığınız her şey için içtenlikle üzgün olmalısınız; Karşınızdakine devam etmesi ve sizi affetmesi için güvende hissetmesi adına ihtiyaç duyduğu şeyleri sunarak durumu düzeltmek istemelisiniz. Tüm özürler hemen affedilmeyi sağlamaz. Zaman ihtiyacınız olabilir ve bir kereden fazla özür dilemek gerekebilir.

"Seni kırdıysam özür dilerim."
Bu, herhangi bir pişmanlık veya kişisel sorumluluğu gerçekten kabul etmeyen koşullu bir özür örneğidir. 'Eğer' kelimesini kullanarak, sorunun gerçekte ne yaptığınızla ilgili olmadığını, bunun yerine kişinin sizin yaptığınıza nasıl tepki verdiğiyle ilgili olduğunu iletmiş olursunuz. Esasen, bu tür 'özür dilememe' suçu, yönlendirildiği kişiye geri yükler. Basitçe 'eğer' kelimesini kaldırırsanız ve özrünüz tamamen yeni bir anlam kazanabilir: "Seni gücendirdiğim için üzgünüm. Gelecekte sözlerim konusunda daha düşünceli ve dikkatli olacağımdan emin olacağım."

"Bunu ben yapmış olabilirim ama sen de şunu yapmıştın!"
Skor tutmaktan ve karşınızdaki kişinin hatalı olduğu zamanları gündeme getirmekten kaçınmaya çalışın. Özür, kendi eylemlerinizin yanlışlığını kabul etmeniz ve telafi etmenizle ilgilidir; bu, eylemlerinizi haklı çıkarmanın bir yolu olarak diğer insanları işaret etmekle ilgili olmamalıdır.

[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]