Ve bir imtihanı daha geçerdik.
Hayat ne de olsa geçiciydi.
Bir adım daha Rabbe yaklaşmanın vesilesiydi.
Kim kime ediyor sorgusunda aslında her insan kendine ederdi.
Umutsuz olmamak da bir yetenekti.
Sadece yaşamak değil de, anlamlı yaşayabilmek marifetti.
Bu marifet bazen adım adım geçtiğimiz yanılgılı yolların eseriydi.
Bazen de Rabbin nimetiydi.
Ya şükür.