Ben Çekiliyorum.. Hayat... Ziyade Olsun Sana...
 

Kaçıncı yanılışım bu !
Bir tekneye atlayıp da denizin , o en erişilmezin ortasında kaçıncı yalnız bırakılışım !

Gücüm yok
Taakatim yok alıp da elime kürekleri çekecek
Çekip de kürekleri geri dönecek .

Böyle biçare, böyle yalnız, böyle ıssız .....

Kaldım daha önce de evet ve ama bu hani tamda tamam derken bir kere daha işte !

Heveslerim , umutlarım , tüm mutluluklarım alındı yine ellerimden
Çalan kim !

Kapıp kaçan kim
Koşsanıza peşinden , yakalasanıza !

Kaybettim ruhumu , hükümsüzdür yazdım yüreğime kalın puntolarla , görüdünüz mü..

Düşününce şimdi nasıl da zor geliyor , hayat boyu süreceğini bildiğim o mahkeme kapısından girmek içeri.

Hakkımı aramaya kalkmak hiç bitmeyecek bir kitabın ön sözü olarak kalmak olacak , biliyorum !

Önsöz okunacak , sırası geçecek ama kitap hiç bitmeyecek !

Biliyorum
Yaşadım çünkü !
O giriş paragrafındaki en afilli cümle oldum daha öncede
Anlayarak okumak , okuduğunu anlamak öğretildi bana , girdiğim bütün türkçe derslerinde

Ahhh çocukluğum
Ahhh kanayan dizlerim
Fasülyedenmiş verdiğin acı , yüreğim kanıyor artık ,
Bilir misiniz acısını

Hepiniz mi kaçırdınız dersleri söyleyin !
Hep birlikte mi kaçtınız okuldan anlatın !
Nerdeydi aklım

Kocaman bir sınıfın içinde , kahverengi bir sıranın üstünde , dev gibi bir yalnızlıkla oturuyorken kimdi gözlerimi kapatan , görmeyeyim diye daha en başından en sonunu !

Toplayıp da gücümü atabilseydim üstümdeki o karabasanı , görebilirdim şimdiki bu eşsiz yalnızlık senfonisinin ilk parçalarının yapa boza nasıl bitirmeye başlandığını taa o zamanlar

Uzun cümlelerden sıkıldım !

İçerimdeki sızıyı kalabalık kelimeler eylemleriyle çoğaltmaktan yoruldum !

İçinden çıkamadığım bu kuyudan , çıkmak için güç aldığım her elin terkinden usandım !

Demiş ya kim dediyse işte ;
-Herkes Hakettiğini Yaşar-

Ağzımın payını aldım
Hakkımı da
Mavi ütopyalarım iç ceplerimde ....

Ben çekiliyorum..

Hayat..

Ziyade olsun sana !!!!!!

Alıntıdır.