Bizler her şeyi kontrol etmek isteriz. Oysa yaşam doğrusal değildir; planlar değişir, roller dönüşür.

Psikolojide buna "kontrol yanılsaması" denir. Yani "her şeyi elimde tutabiliyorum" hissi, gerçekte elimizde olmayanları görmemizi engeller.

Psikolojik dayanıklılık, geleceği belirlemekten değil; bilinmezlik ile esnek bir ilişki kurmaktan doğar. Hayat kontrolümüz dışında gelişir; belirsizlik kaçınılmazdır.

Birdenbire olan bir kayıp, ertelenmiş bir hayal ya da yön değiştiren bir plan... Bunlar zihnimizde büyür, çünkü beyin tehditleri abartmaya eğilimlidir. Ama zaman perspektifi genişledikçe duygusal yoğunluk azalır.

Bugün büyük görünen kırılmalar, yarının hafızasında silik bir iz hâline gelebilir.