[Foruma üye olmadığınız sürece forum içeriğindeki bağlantıları görüntüleyemezsiniz. Foruma üye olmak için TIKLAYIN!]

Yeşil Tayttan Kanlı Çamura: Michael Sarnosky’nin "Robin Hood’un Ölümü" (The Death of Robin Hood) Filmi Üzerine

Çocukluğumuzun masalsı Sherwood Ormanları, yeşil taytlar, tüylü şapkalar ve "zenginden alıp fakire verme" romantizmi... Tüm bu ezberleri altüst etmeye gelen bir yapım var karşımızda: Robin Hood’un Ölümü (The Death of Robin Hood). Yönetmen Michael Sarnosky, özellikle Pig filmiyle yakalığı o huzursuz ve gotik tonu bu kez efsanevi bir halk kahramanının üzerine adeta bir kabus gibi örüyor. Karşımızda malı mülkü çalan bir hırsıttan ziyade, hayatları çalmış, ruhu cehennemi yaşayan yaşlı ve yorgun bir Robin Hood var.

Gotik Bir Kabus ve Sırılsıklam Bir Coğrafya

Film, izleyiciyi masalsı anlatıların çok uzağına, 13. yüzyılın ortalarındaki o acımasız ve gri İrlanda (veya dönem ruhunu yansıtan sert coğrafyalar) atmosferinin tam ortasına bırakıyor. 35 mm çekilen filmin o dokunsal sinema tadı, izlediğiniz her karede üzerinize çamur sıçratıyor. Yatağında huzurla ölenin olmadığını, küçücük bir orman meyvesi için dahi hayatta kalma savaşının verildiği bu vahşi dünyada, efsanevi kahramanımız azılı bir katile evrilmiş durumda. Hristiyanlık ritüelleri ve günah çıkarma çabaları bile bu kasvetli havayı dağıtmaya yetmiyor; çünkü burası, insanlığın en ilkel ve karanlık dürtüleriyle sınandığı bir coğrafya.

Efsanenin Dağılışı ve Oyuncu Performansları

Hugh Jackman, kariyerinin en olgun ve en sarsıcı performanslarından birini sergiliyor. Yorgun bakışları, yüzündeki çizgiler ve taşıdığı ağır suçluluk duygusuyla Jackman, bildiğimiz Robin Hood imajını paramparça ediyor. Yan rolünde ise dikkat çeken isimlerden biri, Küçük John karakteriyle Bill Skarsgård oluyor. Aile dinamiklerinin, hayatta kalma içgüdüsünün ve şiddetin sarmalında şekillenen bu ilişkiler ağı, hikayeye gerilimli bir derinlik katıyor.

Diğer yandan, bir zamanlar Romalıların ve Druidlerin ibadethane olarak kullandığı adada geçen sahneler, Jodie Comer’ın hayat verdiği rahibe Bridget karakteriyle farklı bir soluk kazanıyor. Robin ile Bridget arasındaki ilişki, tam romantik bir limana yanaşacak gibi görünürken izleyiciyi ustaca ters köşe yapıyor. Murray Bartlett’in cüzzamlı karakteriyle Robin arasında geçen felsefi diyaloglar ("Denge olmasaydı burada olamazdık", "Adil bir ölüm istiyorum") ise filmin felsefi omurgasını oluşturuyor.

Son Söz: Efsaneye Veda Etmek

Sarnosky, sinemanın "kesin iyi" ve "kesin kötü" ikilemini yıkarak alternatif bir kurgu sunuyor. Tabii ki bu filmi izledikten sonra çocuklarınıza yeşil taytlı neşeli bir Robin Hood anlatmaktan vazgeçmeyeceksiniz; fakat sinema salonundan çıktığınızda zihninizde kalan tat, masallardan çok gerçeğin o acımasız tortusu olacak.

Eğer sinirleriniz sağlamca, biçimsel detaylara ve karanlık bir trajedinin estetiğine hayran kalmak istiyorsanız, bu sırılsıklam yolculuk keşfedilmeyi bekliyor. Tabii ki kahramanın okun gittiği yere gömülme hayalinin bile çok görüldüğü bu dünyada, adil bir ölümün peşinde koşan bir Robin Hood izlemeye hazırsanız...

Yazan: Leydihan