İlkokul 2. sınıfta okuma yarışmaları düzenlenirdi. Kütüphaneden kitap alırdık ismimizi kayıt ederlerdi. Ben de kitapları alırdım başını, ortasını, sonunu okurdum. Çocuk kitapları diye mesaj belli zaten, hepsini okumaya gerek yok. Sonra ben birinci olmuştum.. İstiklal marşından sonra da hediyeleri kazanan öğrencilere hediye verilmişti. Sınıfta çok çalışkan bir kız da beni çekemeyip saçımı yolmuştu.

Ablam bu olayla çok dalga geçer bazen, çünkü ilkokulda zıpırdım, ders çalışmazdım. Çalışkan öğrencileri kudurttuğum için. Olsun ama başını ortasını sonunu okuyor olsam da sonradan kitapları sevmemi sağladı bu olay, kitap kurdu olduk sonra.. Durmadan kitap okuduğumu görünce de ''başını ortasını sonunu mu okuyorsun yoksa'' diye takılır..

Artık aynı şekilde yapmıyorum tabii. Yetişkin kitapları çocuk kitapları gibi değil.