Kadrajdan Kaçanlar: "Kötü" Fotoğraflarıma Bile Değer Katan Şeyler
 

Selam millet!

Bugün biraz dağınık bir konuyla geldim ama eminim birçoğunuz da yaşamıştır. Bu "yanlış yapmanın önemi" konusunu okuyunca aklıma geldi. Bazen o kadar çok "kötü" fotoğraf çekiyorum ki, siliyorum, siliyorum, bir de bakıyorum yarısı silinmiş! Ama bazen de o "yanlış" çıkan karelerin bile bir hikayesi oluyor, ya da bir detayı yakalıyorlar.

Mesela geçen gün bir sokak kedisini çekmeye çalıştım, hayvan bir anda fırladı gitti ve sadece arkası kaldı fotoğrafta. İlk başta "ne biçim fotoğraf" dedim ama sonra o bulanık kuyruk, o kaçış anı... Sanki bir film karesi gibi durdu! Ya da bazen kompozisyonu tamamen bozduğum bir karede, arka planda inanılmaz güzel bir detay yakaladığımı fark ediyorum.

Sizin de böyle "kötü" çıkmış ama size bir şey ifade eden, bir anıyı canlandıran fotoğraflarınız oldu mu? Belki renkleri tutmadı, belki net değildi, belki de tam olarak ne çekmek istediğinizi anlatmıyordu ama yine de o fotoğraf sizin için özeldir. Paylaşır mısınız? Belki de bu "kötü" fotoğraflardan da bir şeyler öğrenebiliriz!

Hadi bakalım, kahveler hazırsa başlayalım sohbetimize!

Yanıt: Kadrajdan Kaçanlar: "Kötü" Fotoğraflarıma Bile Değer Katan Şeyler
 

Re: Kadrajdan Kaçanlar: "Kötü" Fotoğraflarıma Bile Değer Katan Şeyler
 

Kesinlikle katılıyorum, bazen en "kusurlu" kareler bile en değerli anıları saklıyor. O kaçış anındaki kedi gibi, bazen bozuk kompozisyonun içindeki o beklenmedik detaylar... Bence de en güzel fotoğraflar, poz vermeden, doğal akışında çekilenler oluyor. O anı yaşarken çekilenler bambaşka oluyor.