Araştırmacı sözlerine, “Yöresel inanışlar nedeniyle sorun devam ediyor. Büyücülükle suçlanma olasılığı en yüksek olanlar yaşlı kadınlar. Bazen olay, yakınlarından gelen basit bir suçlamayla başlıyor.”

“Bu, köyde birinin ölmesi ve kadının sorumlu olmakla suçlanması olabilir. Ya da ne yazık ki bu suçlama, borcu olan ve borcunu ödemek istemeyen ya da kadından evini/malını isteyen birinden gelebilir” şeklinde devam etti.

ŞİDDET DE GÖRÜYORLAR

Cadı olarak etiketlenenlere yönelik şiddetin de oldukça yaygın olduğunu söyleyen Eken kurbanların “sık sık, ağır biçimde dövüldüklerini” belirtiyor.

Ancak kurbanlar topluluklarının gazabından sağ çıksalar bile dertleri burada bitmiyor. Cadı kamplarında hayatın zor olduğunu belirten ve cadılık kültürüne karşı kampanya yürüten Leo Igwe, verdiği demeçte, kamplarda elektriğin ve yeterli konutun olmadığını açıklarken yaşlı ve geliri olmayan kişiler için sosyal yardım programı bulunmadığını da söyledi.

Igwe, “Orada bulunanların çoğu yaşlı kadınlar, çalışamazlar. Kulübelerde ve derme çatma barınaklarda yalnız yaşıyorlar.”

“Akrabaların ya da yardım kuruluşlarının ara sıra kendilerine gönderdiği gıda maddelerine bağımlılar. Bazı akrabalar kurbanları getirip orada bırakıyor.”

“Asla evlerine geri dönemezler. Asla kimse tarafından ziyaret edilemezler veya kendileri yiyecek tedarik edemezler. Bu insanlar açlıktan, hastalıktan ve bakımsızlıktan ölüyorlar” dedi.