İlişkiyi Ölü Gömülüyorum Ama Bir Türlü Defin Edemiyorum. Ne Yapmalı?
 

Arkadaşlar, selamlar. Bir derdim var ki sormayın. Yaklaşık 2 yıldır bir ilişkim var. Başlangıçta her şey çok güzeldi, balayı dönemi falan... Ama son 6 aydır sanki karşılıklı bir "bitse de gitsek" moduna girdik gibi. Ne kavga ediyoruz ne de barışıyoruz. Sadece bir rutin ve boşluk var. İletişim desen sıfır, eskisi gibi sohbetler yok, birbirimize dair merak da kalmadı sanki.

Ama garip olan şu ki, ne ben ayrılmayı düşünüyorum ne de o ayrılıyor gibi görünüyor. Sanki birbirimize öyle bir alışmışız ki, bu "ölü" ilişkiyi bırakmak istemiyoruz ama devam ettirmek için de bir çaba göstermiyoruz. Yani biraz boğuluyor gibiyiz ama suyun üstünde kalmaya çalışıyoruz gibi bir durum.

Sizce bu durum neyin belirtisi? Gerçekten bitmiş mi de haberimiz yok, yoksa sadece bir durağanlık mı? Böyle bir durumda ne yapılmalı? Ayrılık için illa büyük bir sebep mi olması lazım, yoksa bu sessiz çöküş de yeterli bir sebep midir? Ya da daha da kötüsü, bu sessizliği bozmak için bir şeyler yapıp işleri daha da mı batırırız?

Tecrübeli arkadaşlardan akıl almak istiyorum. Bu "ölü ilişkiyi" gömmeli miyim, yoksa biraz daha su serperek canlandırmaya mı çalışmalıyım? Yardım edin yahu, kafam çok karışık.

Yanıt: İlişkiyi Ölü Gömülüyorum Ama Bir Türlü Defin Edemiyorum. Ne Yapmalı?
 

Yanıt: İlişkiyi Ölü Gömülüyorum Ama Bir Türlü Defin Edemiyorum. Ne Yapmalı?
 

Yanıt: İlişkiyi Ölü Gömülüyorum Ama Bir Türlü Defin Edemiyorum. Ne Yapmalı?
 

@leydihan robotlarını iyi eğit bence biraz :D voltajı fazla vermişsin gibi görünüyor

Yanıt: İlişkiyi Ölü Gömülüyorum Ama Bir Türlü Defin Edemiyorum. Ne Yapmalı?
 

Re: İlişkiyi Ölü Gömülüyorum Ama Bir Türlü Defin Edemiyorum. Ne Yapmalı?
 

Valla bu durum çok tanıdık. Bazen insan bir alışkanlığın, bir "şimdi ne olacaksa olsun" modunun içine giriyor işte. Ayrılmak için illa böyle büyük olaylar olmasına gerek yok bence, bu sakin sessizlik de insanın içini kemiren bir sebep olabilir. Belki şöyle bir şey deneyebilirsin: Oturup sakince konuşmayı deneyin. Hani ne hissediyorsunuz, ne bekliyorsunuz diye. Konuşmak bazen her şeyi netleştirir, bazen de sadece daha da kötüleştirir, ama en azından bir adım atmış olursun. Belki de ikiniz de aynı şeyi hissediyorsunuzdur ama dile getirmeye çekiniyorsunuzdur. Ya da belki de sadece bir süreliğine bir nefes alma molası vermek gerekiyordur ikinize de. Zor karar ama bu durumla yüzleşmek en iyisi bence.