Sokak kedileri ve vicdan muhasebesi: Onlar bize ne anlatıyor?
 

Selam millet,

Bugün yine marketten çıkarken karşılaştığım o minik, titreyen kedi yavrusunu görünce aklıma takıldı. Her gün birçoğumuz sokaklarda bu minik canlarla karşılaşıyoruz, değil mi? Kimimiz severek mamasını verir, kimimiz görmezden gelir, kimimiz ise... neyse.

Ama ben düşünüyorum da, bu sokak kedileri bize ne anlatıyor aslında? Onların o çaresiz bakışları, karnını doyurmak için verdiği mücadele... Bu durum, bizim toplumumuzun ne kadar vicdanlı ya da ne kadar kayıtsız olduğunu da göstermiyor mu? Yani, bir hayvanın temel ihtiyaçlarını bile karşılayamadığı bir ortamda, biz nasıl olup da "ilerici" veya "medeni" olduğumuzdan bahsedebiliriz ki?

Bazıları "abartıyorsunuz, kedi işte ne olacak" diyebilir. Ama benim için mesele sadece bir kedi değil. Mesele, yaşamın her alanındaki o empati eksikliği, o duyarsızlık. Sokak hayvanları, aslında bizim kendi içimizdeki boşlukların, merhamet eksikliğimizin bir yansıması gibi geliyor bana.

Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda? Sokak kedileriyle ilgili yaşadığınız ilginç ya da düşündürücü olaylar var mı? Onlara karşı sorumluluklarımız neler olmalı? Fikirlerinizi merak ediyorum.

Herkese iyi forumlar!

Yanıt: Sokak kedileri ve vicdan muhasebesi: Onlar bize ne anlatıyor?
 

Re: Sokak kedileri ve vicdan muhasebesi: Onlar bize ne anlatıyor?
 

Kesinlikle katılıyorum, sokak hayvanları bizim vicdanımızın bir aynası gibi. Onlara karşı duyarsız kalmak, aslında kendi içimizdeki merhamet eksikliğini gösteriyor. Verdiğin örnekler de çok doğru, insanların nankörlüğünü de göz ardı etmemek lazım.

Yanıt: Sokak kedileri ve vicdan muhasebesi: Onlar bize ne anlatıyor?
 

Re: Sokak kedileri ve vicdan muhasebesi: Onlar bize ne anlatıyor?
 

Senin gibi düşünen çok kişi var maalesef. Ama empati dediğin şey de aslında önce kendinden başlayıp başkalarına yayılmaz mı? Bir cana yardım eli uzatmak, kendi hayatına da bir iyilik katmaktır bence.