Olmuyor be sevgili
Yapamıyor bu beden, bu kalp
Sensiz, nefesinsiz...
Hazır değildi ki ayrılığa kalbim

Veda bile etmeden
Onca hatıralar rağmen...
Bir elveda bile demeden gitmen
Yakıştımı şimdi be sevgili...

Şimdi düşünüyorumda;
Seninleyken aldığım nefesleri bile...
Sonra diyorum kendi kendime;
Şimdi onsuzum ve hala nefes alıyorum...
İşte o zaman şaşıyorum bu bedene
Seninleyken derdim de ben onsuz yaşayamam diye
Bu yüzden şaşırıyorum aldığım her bir nefese...

Ama sonra kalbime bakıyorum;
Bu bedenin aldığı nefesten habersiz
Sensiz geçen saniyelere inat sanki
O yüzünü arıyor her yerde
Eskisi gibi atmak istercesine;
Sendeki aşkı arıyor!

İşte tüm bunları yaşarken ben...
Senin bu terkedişin habersizce...
Oldu mu be sevgili?
Olmadı!
Hemde hiç olmadı!