Herkesi sevebilirsin ama herkese aşık olamazsın. Aşk hatalar yaptırabilir, mantık aranmaz.. İradene de sahip olamazsın. Sevgi de ise tam tersidir, irade ve mantığın ölçüsü vardır.

Mevlana bu durumu şu sözüyle tanımlamıştır..

''Sevgi ile aşk arasındaki fark hâkimiyet derecesiyle ölçülür.

İnsan, gönlündeki hâle hâkim olabiliyorsa buna sevgi denir. Ama gönlündeki hâl insana hâkim ise onun adı aşk olur. Sevgide irade vardır ama aşkta irade elden gider.''

Aşk dengesizlik işi, dengeye dönüşendir sevgi..