Öye bir arkadaşım vardı.. 1.85 boyunda ene boya yapılı bir kızdı. Yaşıtlarına göre de dış görünüş olarak daha olgun gözüküyordu.. Ama kızın aklı çocuk gibiydi.. Yanlış erkeklere aşık olurdu. Hep onun mutsuz, sevgiye aç birisi olarak düşünüyordum ancak erkeklerden gördüğü davranışlar, bariz değersiz hissettiren davranışlar olmasına rağmen sesini çıkarmazdı.. Her gördüğü her duyduğu şeye de çabuk inanırdı.. Suçu hep erkeklerde buluyordum ama kızın malları çekme potansiyelinden kaynaklıymış.. İnsan ne kadar mutsuz, sevgiye aç birisi olsa da değer vermeyen biriyle oluyorsa bu onun büyümediğini gösterir.. :leydihan2: