Anaç ve düşünceli oluyorum. Normalde de fedakar biriyim ama sevince ekstra fedakarlık yapıyorum. Dinim imanım o oluyor, sonra da bunaltıyorum sevgimle.. O kaçıyor ben kovalıyorum.. Kolay unutamam ve yerine de başkasını koyamam. O konuda obsesifim.. Unutmam için acı çekmem lazım.. Z kuşağı benim gibisine katlanamaz, hastalıklı sevgi olarak görür. Oysa ki güzel sevenler bizim gibi olurlar.. Kalmadı artık bizim gibi sevenler..